Mijn leesjaar, terugblikken en vooruitkijken....

Ook dit jaar las ik weer de nodige boeken. 64 in totaal waarbij wel aangetekend dat ik de meeste luisterde en niet fysiek las. Ik denk dat ik er maar 7 echt las, waarvan 6 ook nog digitaal.

De plaatjes die in dit bericht staan zijn afkomstig van mijn persoonlijke pagina op Hebban, de boekensite waar ik bij hou hoeveel en welke boeken ik gelezen heb, en  zijn een momentopname tenslotte is het jaar nog twee dagen langer....

De meeste boeken beoordeelde ik positief, dat is natuurlijk niet zo raar. Je kiest de boeken van auteurs die je al kent of omdat ze hoog gewaardeerd worden door anderen en omdat je ze ziet bij andere lezers via Facebook of Instagram waarvan je weet dat ze in smaak vaak met jou overeenkomen. En bepaalde genres sla je dus gewoon over, daarover later meer.

Het boek dat ik het minst waardeerde was Jane Austen's  "Gevoel en verstand" toch heb ik geen spijt dat ik het gelezen heb. Het is een klassieker waarvan ik vind dat je het gelezen moet hebben. Maar dat wollige en formele taalgebruik....brrrr.....maar ja dat was nou eenmaal in die tijd. 

Uit bovenstaande lijstje blijkt wel dat ik nooit kies voor fantasy en young- adult. De eerste is bewust, daar hou ik niet zo van. De laatste is perondelijk want er zijn toch veel boeken die op de grens liggen van jeugd en young adult waar ik wel van hou: Kruistocht in spijkerbroek is daar een bijvoorbeeld van.

Het kan dus zomaar zijn dat ik een jeugdboek lees volgend jaar dat no weer net in die categorie geplaatst wordt...

Bovenstaande lijstje spreekt voor zich, het zijn schrijvers die vaak reeksen schrijven en als die je liggen lees je daar automatisch veel van.

Met tussen de 3 en 7 boeken maand ben ik zeer tevreden.

Maar dan mijn plannen voor 2021.

Allereerst minder boeken dan in 2020. En dat heeft een reden. Behalve dat ik meer klassiekers wil gaan lezen zijn er ook nogal wat boeken op mijn wensenlijstje die gewoon mega dik zijn. Zo heeft "de ontdekking van de hemel"rond de 1000 bladzijdes en ook de boeken van Ken Follet en Jean M. Auel die ik nog nooit eerder las zijn echte kleppers! En toch wil ik, net als nu, nog wel iedere dinsdag wat te melden hebben op mijn blog. Maar dat komt wel goed. Er zijn nog een paar boeken van 2020 die ik nog niet beschreven heb en als ik de super dikke boeken wat afwissel met wat dunnere komt het ook vast goed.

 

Boeken: Spiegelman van Lars Kepler

Het fijne van een serie boeken van een schrijver is dat je de hoofdpersonen al kent en iets meer weet over de inhoud. Hou je van de vorige delen vind je deze ook vast goed!

 Spiegelman is deel acht van de Joona Linna reeks. Dit maal draait het om de verdwijning van meisjes. En als de enige getuige van het meisje dat het eerst dood teruggevonden wordt een warrige man is met psychische problemen en een verminderd spraakvermogen is het toch wel heel lastig om de waarheid boven tafel te krijgen en de dader op te pakken. En wat als je alleen een weerspiegeling hebt gezien?

de tekst van de achterflap:

Vijf jaar geleden verdween ze, nu wordt haar lichaam gevonden.

Wie was de man die ze zag in het raam?

Wie is Spiegelman?

Vijf jaar na haar verdwijning wordt het levenloze lichaam gevonden van een jonge vrouw. De enige ooggetuige van de moord is een warrige man, die niet zeker weet wat hij gezien heeft. Joona Linna roept de hulp in van hypnotiseur Erik Maria Bark, zodat de man onder hypnose zijn herinneringen weer kan oproepen.

Zoals altijd in de boeken van Kepler ( pseudoniem voor het Zweedse schrijvers echtpaar Alexander  Ahndoril en Alexandra Coelho) complex met veel personen en namen en slechts langzaam komen er tips of belangrijke feitjes bovendrijven die tot een ontknoping leiden. 

   Sommige zie je aankomen maar er zijn altijd personen in het boek die als mogelijke verdachten mét een motief die naar voren gebracht kunnen worden maar tóch niet ter zake doen.

Ik moet zeggen dat dit boek vrij gruwelijk begon, iets wat mij niet meer zo bij staat van de andere delen, en dat ik wel even mijn twijfels had of ik hier mee verder wilde lezen. Maar ja, als het draait om een serie moordenaar kun je natuurlijk ook wel wat gruwel verwachten en gelukkig draait het verder in het boek meer om de spanning en het ontrafelen van het mysterie en dat maakte dat ik toch weer, ook van dit deel, genoot!

Een echte spannende Scandinavische thriller!

Het schrijversduo verkocht wereldwijd vele boeken met deze reeks en ook in Nederland waren dat er al ruim 600.000. Ze schreven ook naast deze Joona Linna reeks ook een stand alone boek "Playground" en dat is het enige boek dat ik nog niet gelezen heb.

En o ja, voor ik het vergeet te vertellen... Eerst was het foto's maken van mijn blog een klusje dat er nou eenmaal bij hoorde. Maar gaande weg kreeg ik daar steeds meer lol in. In fotograferen in het algemeen maar steeds vaker ontstaan er tijdens het lezen van een boek al ideeën voor de foto die ik erbij wil maken.

Dit komt ook omdat ik op facebook en instagram wat ik sinds kort gebruik veel leuke en vooral mooie ideeen zie. En ja bij zo'n boek als dit mag een spiegel natuurlijk niet ontbreken. En vooruit ook de chocolaadjes in kerstsfeer om aan te geven in wat voor tijd de foto is gemaakt.

Wil je mij volgen op instagram? Klik dan HIER

Op deze facebook pagina vind je heel veel links naar mijn blog.

Zijderups....Robert Galbraith

Het zijn dikke pillen de boeken van Galbraith maar ze zijn echt de moeite waard!

Dit is het tweede deel, eerder las ik Koekoeksjong. Onlangs kwam deel vijf uit dus ik kan nog vooruit.

De tekst van de achterflap:

Als schrijver Owen Quine wordt vermist, besluit zijn vrouw Cormoran Strike in te schakelen. Quine is regelmatig een tijd van huis, maar deze keer is het anders. Strike komt er al snel achter dat de verdwijning alles te maken heeft met Quines laatste manuscript. Dit bestaat namelijk uit onthullende portretten van bijna al zijn vrienden en kennissen en het zou een ramp voor hen zijn als het ooit wordt gepubliceerd.

Niet veel later wordt Quine vermoord teruggevonden. De omstandigheden van zijn dood zijn zeer verdacht en geven een verontrustend kijkje in de geest van de dader. Strike en Robin bevinden zich in een race tegen de klok om een moordenaar te vinden die een wel heel uniek profiel blijkt te hebben…

 Hoewel de naam van de schrijver een man doet vermoeden hebben we hier wel degelijk met een vrouwelijke auteur van doen.

Onder het pseudoniem Robert Galbraith wilde J.K. Rowling uitproberen of het na haar succesvolle Harry Potter boeken ook zou lukken om in een ander genre succesvol te zijn. Dit eerste deel van de Cormoran Strike reeks bleek een succes! Koekoeksjong, niet echt een thriller maar meer een detective verhaalt over een oud Afghanistan veteraan die nadat hij met letsel uit de oorlog terug keerde zijn geld gaat verdienen als detective. Als zijn vriendin hem de bons geeft is hij ook nog zijn woonruimte kwijt en word zijn werkplek ook zijn huis. Hij moet dat alleen nog verborgen zien te houden voor zijn nieuwe secretaresse die via een uitzendbureau bij hem werkt. Maar gelukkig is deze dame tactvol en zeer toegewijd.

Maar ook het tweede boek blijkt een goed uitgewerkt geheel. Waarbij zowel de karakters van Cormoran als Robin verder uitgediept worden. Over de achtergrond van hem, zijn vroegere leven, komen we steeds meer te weten. Dat voegt echt iets toe aan het verhaal. En gaat het nog eens wat worden tussen die twee?

Het hangt wel in de lucht, misschien dat deel drie "het slechte pad" daar uitkomst over brengt... Helaas is dat deel niet beschikbaar op Storytel

De man en zijn fiets....

Hoewel ik geen sportliefhebber ben kan ik wel genieten van mensen die met passie hun verhalen vertellen. En Wilfried de Jong ( 1957) is professioneel sportliefhebber.

Wilfried de Jong is zo iemand. Mooie zinnen, veel warmte en emotie. Als híj het heeft over het snot voor de ogen rijden kun je je dat helemaal voorstellen. En dan niet alleen de letterlijke betekenis maar juist de figuurlijke betekenis.

Een klein stukje uit "Mist op de Ventoux":

Snot. Ik moest van het snot in mijn neus af. Mijn rechterhand deed dienst als zakdoek. Ik snoot. Hard. De gaten stonden weer open, frisse septemberlucht prikkelde achter mijn ogen. Ik slingerde het snot van mijn vingers en keek opzij. Het dal lag al een flink stuk onder me. De eerste vijf kilometer van de Mont Ventoux zaten erop.  Ongeveer een kwartier gefietst.

en iets later in het verhaal:

Snel, nog een slok. Ik trok de bidon los en kneep erin. De straal schoot in mijn mond. Te veel. Het overtollige vocht kletterde op het asfalt. Zou je net zien dat ik die slok straks te kort kom in de laatste kilometers naar de top. 

Voor "de man en zijn fiets"maakte Wilfried  de Jong een selectie uit zijn mooiste wielerstukken voor NRC en De Muur. Daarnaast schreef hij nieuwe verhalen. Over kasseien, lege bidons, aanrijdingen en mist op de Mont Ventoux.

 

Het was lang geleden dat ik een echt papieren boek las. Meestal zijn het voor mij namelijk luisterboeken en een enkele keer een e-book. Maar dit boek beviel goed!

Hindergroen ( en nog meer moois) van Martine Bijl....

Van welke leeftijdscategorie je ook bent, van Martine Bijl (1948-2019) heb je vast wel eens gehoord.

 Ze was zangeres, vertaalde musicals, schrijfster, presentatrice, actrice en cabaretière.  Je kunt haar kennen van "wie van de drie" waarvan ze vanaf 1970 panellid was of als actrice in "het zonnetje in huis" waarin ze vanaf 1993 tien jaar lang glorieerde naar Kraaikamp Sr. 

De jongste kijkers zullen haar ongetwijfeld kennen van haar subtiele opmerkingen tijdens Heel Holland Bakt. Of als burgemeester van het dorpje Averecht in het Sinterklaasjournaal van 2011? Of ken je haar typetje nog als Agnes de Boer ( roddelverslaggeefster)?

Mijn eerste kennismaking met Martine Bijl was van haar door geschreven en geillustreerde boek "Elfje Twaalfje en de lente penseel" waar bovendien ook nog een lp bij zat met de bijbehorende liedjes .

Op youtube  vond ik daar nog een klein stukje van: 

Maar terug naar het boek dit is de de tekst van de achterflap:

In Hindergroen schrijft Martine Bijl over haar leven, over haar vader, die huisarts was in Amsterdam-West, over het verslavende van tuinieren, over haar hekel aan onbegrijpelijk design, over haar liefde voor taal en over haar moeder, het doktersvrouwtje dat niet van haar achterwerk sprak maar over haar bilquadranten.

Martine Bijl hanteert de pen al jaren: teksten voor haar theatersolo's, liedjes, vertalingen van musicals, columns in Zin, sprookjes en teksten voor Heel Holland Bakt. Hindergroen geeft in 40 hoofdstukken een beeld van de wereld van Martine Bijl, in de elegante, licht-ironische en trefzekere stijl die u van haar kent.

In de inen uitleiding schrijft ze over het langzame proces van haar herstel na een hersenbloeding, een onverwachte explosie van hindergroen.

En wie het boek leest zal ongetwijfeld "horen"zoals ze het zelf zou vertellen.

Subtiel soms wat vilein maar in ieder geval met heel veel humor. Ook al vertelt ze niet alleen maar over leuke zaken. 

Ik vond het een mooi boekje dat met de korte verhalen ook heel prettig leest.

Minder bekend is dat Martine niet alleen creatief wat met potlood en pen. Ze maakte ook fantastische poppen waarin karakters heel mooi neergezet werden. 

Mooi hè?

Echte gezichtsuitdrukkingen die poppen levensecht maken.

O, ja en voor het geval je je afvraagt waar de titel Hindergroen voor staat?

Het is een door Martine veel gebruikte term voor onkruid. Het klinkt veel subtieler en dekt evengoed de lading. Dat is misschien wel Martine Bijl ten voeten uit

Confettieregen van..... Splinter Chabot

Splinter Chabot is programmamaker, politicoloog en auteur. En in die laatste hoedanigheid debuteerde hij met confettiregen in maart 2020. Het boek doet verslag van zijn enorme worsteling met zichzelf. Om zijn homoseksualiteit en zijn zoektocht naar wat hij wil. Het is autobiografisch al laat hij de hoofdpersoon als Wobie door het leven gaan. Ook niet toevallig gekozen omdat dit zijn koosnaam in het gezin Chabot is.

 De achterflap:

CONFETTIREGEN is een prachtig, ontwapenend en ontroerend verhaal over een jongen genaamd Wobie die opgroeit in een warme en veilige omgeving. Als in een sprookjeswereld. Eenmaal op school komt hij erachter dat zijn enthousiasme volgens sommigen gekooid moet worden, dat sommige kleren alleen voor meisjes bestemd zijn en dat verliefdheid ingewikkelder is dan een hartje tekenen.

Aan de hand van drie bepalende ontmoetingen in zijn jeugd, komt Wobie steeds meer over zichzelf te weten. Naarmate hij ouder wordt ontdekt hij langzaam maar zeker dat hij anders is dan zijn broers, anders dan zijn meeste klasgenoten, anders dan wie hij dacht te zijn. Anders dan wie hij wilde zijn. Langzaam sluipt er een grijze mist in zijn leven, en begint hij iets te ontdekken dat eerst genegeerd, vervolgens gevreesd, maar uiteindelijk gevierd wordt. Dit boek is een dagboek van die worsteling en die zoektocht.

Zo'n zoektocht als dat Chabot heel mooi en ontroerend beschrijft verwacht je eigenlijk in een streng Christelijk gezin of in een gezin waar minachtend over homoseksualiteit wordt gedaan. Dat kan in het geheel niet gezegd worden over vader Bart en moeder Yolanda en zijn drie broers. Overduidelijk is het een gezin waarin al heel snel vertelt wordt dat zowel schoondochters als schoonzoons welkom zijn en er alle begrip is voor welke beslissing dan ook van de vier kinderen. Creativiteit wordt enorm gestimuleerd en vooral ook jezelf zijn. Toch maakt dat het voor de jonge Splinter niet makkelijker. Sterker nog, hij zet zich enorm af tegen het feit dat ie niet "anders" dan anderen is en wil zijn.  En dat is niet zijn enige angst, er is meer dat hem dwars zit. Ondanks een grote groep goede vriendinnen bij wie hij zijn hart kan luchten en die eerder dan hij zelf zien waar zijn hart ligt voelt hij zich vaak alleen en vooral zoekende.

Ik vond het een mooi boek en was ook geraakt door een verhaal dat hij in de nawoord vertelt over zijn moeder die een door hem als kind ontworpen bank jaren later laat maken. Dat getuigd enorm van geloof in je kind, takt en rechtvaardigheidsdrang. 

Een mooi boek dat op mij veel indruk maakte! Een aanrader!

De heren van de tijd....laatste deel van trilogie van Eva Garcia Sáenz de Urturi

Je moet een beetje wennen aan de mooie maar lange namen maar als je daar aan gewend bent heb je een prachtige boeken reeks!

De heren van de tijd is het derde en laatste deel in de trilogie over Unai López de Ayala profiler bij de politie. Ook dit deel bevat veel mythische historische gebeurtenissen en is meer dan alleen een thriller. Mooie zinnen én een flinke dosis spanning dat zijn prima ingrediënten voor deze pageturner. Ondanks die elementen is het niet ingewikkeld en komen uiteindelijk alle verhaallijntjes weer bij elkaar. Naast Unai zijn alle gezinsleden weer aanwezig in het verhaal, van de kleine peuterdochter tot de wijze, verstandige 100 jarige opa. Die karakters zijn overigens mooie aanvullingen op de hoofdpersoon en hebben ieder hun eigen rol.

De achterflaptekst:

Vitoria, 2019. De roman De heren van de tijd, die zich afspeelt in de Middeleeuwen, is een groot succes. Hij verschijnt onder het mysterieuze pseudoniem Diego Veilaz.

Vitoria, 1192. De legendarische graaf Diago Vela komt thuis na een missie van twee jaar, hem opgedragen door de koning. Hij treft zijn broer aan, getrouwd met de vrouw die ooit zíjn bruid was.

In het heden krijgt Unai López de Ayala te maken met een reeks gruwelijke moorden, identiek aan beschrijvingen in De heren van de tijd. Zijn onderzoek leidt naar de toren van Nograro, een fort dat al eeuwen bewoond wordt door dezelfde familie. Gaandeweg vindt Unai in De heren van de tijd allerlei overeenkomsten met zijn eigen verleden. En deze ontdekking zal voor hem en zijn familie alles veranderen.

 

Eva García Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont sinds haar vijftiende in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en het werd online een grote bestseller. In Nederland is het uitgegeven door A.W. Bruna uitgevers.

Dit boek was het 52ste boek dat ik las jaar.

De Olijfboom van Lucinda Riley...

Hoewel anders van opzet, is dit toch weer een prachtig boek 

 

van Lucinda Riley, die in Nederland doorbrak met haar Zeven zussen serie.

Riley laat dit boek hoofdzakelijk afspelen op Cyprus en heel af en toe in Engeland en het speelt zich niet af in twee tijden die uiteindelijk bij elkaar komen. Wel is er natuurlijk een verhaal en gebeurtenis in de jeugdjaren van hoofdpersoon die voor de nodige vraagtekens en verhaallijnen zorgen. Ik vond de karakters in het boek mooi uitgewerkt en vooral die van zoon Alex die hoogbegaafd is.

Dit is de tekst van de achterflap:

Tijdens een zwoele zomer in Cyprus wordt de jonge Helena voor het eerst in haar leven verliefd. Nu, vierentwintig jaar later, erft ze het vakantiehuis waar ze destijds verbleef en ze besluit de zomer in Cyprus door te brengen met haar gezin.
Maar zodra ze in het huis aankomt, wordt ze herinnerd aan de geheimen die ze destijds op het eiland heeft achtergelaten. Haar man, William, en haar zoon, Alex, weten niets van haar verleden.
Een toevallige ontmoeting met haar jeugdliefde zorgt voor een botsing tussen Helena's verleden en het heden, wat grote gevolgen heeft voor haar gezin. De dertienjarige Alex zoekt naar antwoorden en Helena weet dat ze niet langer kan weglopen voor de waarheid.

lucinda riley

Dit boek zorgt voor ruim 400 bladzijden leesplezier. Hoewel er een romantisch verhaal ten grondslag ligt doe je het boek te kort door het als romannetje te duiden. Dit komt mede door de karakters en de wendingen.

Witte vleugels, zwarte vleugels.... boek over slavernij

In mijn vorige post (die kun je HIER teruglezen) over boeken schreef ik al dat ik van diverse boekengenres houd en dat ik qua onderwerpen ook een brede interesse heb. Dit maal koos ik een boek over de slavernij van een voor mij onbekende schrijfster: Witte vleugels, zwarte vleugels door Sue Monk Kidd.

Het bijzondere van dit verhaal is dat het afwisselend verteld over Hetty een jonge slavin en over Sarah de dochter van een rijke familie die slaven in dienst heeft. Het omvat ruim drie decennia en geeft een boeiend tijdsbeeld. Het begint in de tijd dat slavernij nog heel vanzelfsprekend is en vast gegeven is in Amerika. Hoewel er een groot verschil in inzicht is tussen de Noordelijke en de Zuidelijke staten. 

Het blijkt niet eenvoudig op te lossen en behalve het verhaal van de slavernij vertelt het ook over de emancipatie ( of beter het gebrek aan) van vrouwen in die tijd. De straffen voor de zwarte slaven zijn meedogenloos en verbeteringen zijn moeilijk door te voeren. Zo wordt in dit boek de jeugdige Sarah gestraft voor het feit dat ze de jonge Hetty leert lezen. En toch komt Sarah de belofte aan Hetty's moeder na: ze zal zich inzetten voor haar vrijheid. Al kost dat vele jaren om die belofte in te lossen.

De tekst op de achterflap:

Charleston, South Carolina, begin 19e eeuw Voor haar elfde verjaardag krijgt Sarah het tienjarige slavenmeisje Hetty 'Handful' cadeau. Er ontstaat een gecompliceerde maar hechte vriendschap, die hun levens zal beïnvloeden. Gedurende vijfendertig jaar worden de meisjes gevolgd op hun levensweg. Ze worden geconfronteerd met verdriet, hoop, geschonden vertrouwen, onbeantwoorde liefde en haat. Hetty weet haar kracht en levenslust te behouden, terwijl Sarah de moed vindt om zich samen met haar jongere zus Angelina in te zetten voor de afschaffing van de slavernij en de rechten van de vrouw.

In haar uitgebreide dankwoord vertelt Sue Monk kidd over de vele feiten en historische gebeurtenissen die tot dit boek geleid hebben. Om het beter in het verhaal te laten passen zijn soms jaartallen aangepast en personen bij elkaar geplaatst die elkaar in werkelijkheid niet kenden. Toch draagt dat wel bij aan het complete beeld van de geschiedenis, wreedheid en conservatisme  in die periode.

Ik vond het een indrukwekkend boek!

Een nieuw begin...een debuutthriller van Angelique Haak

Soms blijft een boek heel lang op mijn virtuele boekenplank staan vóórdat ik er aan begin.

Waarom?

 

Geen idee! Vaak zijn er andere boeken die op een of andere manier voorrang krijgen. Maar toen ik er eenmaal aan begon las het als een trein en superspannend tot  het eind met een paar verrassende plotwendingen die ik niet aanzag komen. En met verschillende mannelijke hoofdrolspelers waar "een luchtje" aan zit denk je al snel in de verkeerde richting.

De tekst van de achterflap:

Jennifer Brugman is een gedreven rechercheur met een pijnlijk verleden. Ze wil graag opnieuw beginnen en een baan in haar geboortestad Rotterdam biedt haar die kans. Samen met haar nieuwe collega's werkt ze aan een heftige moordzaak: het opsporen van een moordenaar die een voorliefde heeft voor Griekse Mythologie en het afstraffen van overspelige vrouwen. Lukt het Jennifer geheim te houden wat haar overkomen is en echt opnieuw te beginnen, als het er steeds meer op gaat lijken dat de Mythologie-moordenaar het op haar gemunt heeft?

Angelique Haak (Rotterdam, 1978) heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. Na het winnen van een regionale schrijfwedstrijd, besloot zij haar liefde voor spannende verhalen te combineren met de liefde voor haar geboortestad Rotterdam. Daaruit kwam haar debuutthriller Een nieuw begin, die gelijk werd genomineerd voor de Schaduwprijs. In 2018 volgde Uitgeschakeld, eveneens met de Rotterdamse rechercheur Jennifer Brugman
in de hoofdrol. En in 2019 verscheen de derde titel in deze reeks: Zwarte ziel.

Inmiddels is er een vierde thriller uit "Nooit meer alleen" maar dit boek is een stand alone.

Dit boek is het 47ste boek dat ik las dit jaar.

Of liever gezegd luisterde, want de meeste boeken luister ik via Storytel. Binnenkort maar eens het vervolg op dit boek lezen "Uitgeschakeld" maar ik hou van afwisseling dus eerst maar weer eens een ander soort boek. Want ik wissel thrillers graag af met (historische)romans, literatuur, oorlogsverhalen en een enkele keer een boigrafie.

De kaasfabriek ....door Simone van der Vlugt

Simone van der Vlugt schrijft zowel thrillers, historische romans én jeugdboeken.

Onlangs las ik haar nieuwste historische roman: de Kaasfabriek.

Het speelt zich af rond 1892 én 1914 en twee sterke vrouwen staan centraal.

 tekst van de achterflap van het boek:

Amsterdam, 1892. Lydia rouwt om de dood van haar ouders, die kort na elkaar zijn overleden. Ze heeft hun huis in Amsterdam en buitenhuis in Purmerend geërfd. Ondanks het verlies zit ze vol ideeën voor de toekomst en voor het uitvoeren van haar vaders plannen: een moderne kaasfabriek beginnen, op stoomkracht en met een hoge productie. Maar als vrouw alleen mag ze geen onderneming starten: ze moet samenwerken met een moderne boer uit de omgeving, Huib Minnes. Samen bouwen ze de grootste kaasfabriek van Noord-Holland.

Antwerpen, 1914. Nora, de dochter van Lydia, trouwt met Ralph Reymaekers en het paar vestigt zich in de havenstad. Na een ernstig conflict met haar moeder over haar afkomst is Nora blij weg te zijn uit Waterland. Maar dan breekt de Eerste Wereldoorlog uit en moeten ze vluchten uit Antwerpen. Hoe zal de toekomst eruit komen te zien voor deze vooruitstrevende vrouwen?

Simone van der Vlugt ( 1966)

Van der Vlugt is er wederom in geslaagd een boek te schrijven dat én prettig leest maar ook heel informatief is. Ze hanteert een soepele schrijfstijl en zet een sterk verhaal neer. Nu heb ik al veel boeken gelezen waarin de tweede Wereldoorlog centraal staat maar de eerste Wereldoorlog is bij mij veel minder bekend. En in tijden waarin emancipatie nog een onbekend fenomeen is, is het des te verrassender dat de vrouwen met hun eigen middelen, mogelijkheden én kracht er in slagen om hun mannetje te staan.  

Licht in de tunnel... boek van Marc de Hond

Een tijdje geleden kreeg ik dit indrukwekkende boek van Marc de Hond ( 1977-2020)

 

Hij beschrijft hierin de laatste periode van zijn leven nadat hij opnieuw te horen kreeg dat er een tumor in zijn lichaam zat, in zijn blaas dit keer. Ondanks dat je al bij de start van het boek weet dat het niet goed afloopt voor hem kan ik alleen maar bewondering hebben voor de manier waarop hij zijn ziekte beschrijft en de gevolgen hiervan voor hem en zijn nog prille gezin. 

Met heel veel humor maar uiteraard ook ernst beschrijft hij de hoogtepunten en de enorme hoeveelheid pech die hem overkomt. Zijn optimisme is bewonderenswaardig maar helaas geen geneesmiddel gebleken. Wel iets waarvan je kunt leren...

Boekenchallenge....Robert Bryndza's Doodsgeheim

Robert Bryndza startte zijn reeks met Erika Foster in de hoofdrol in 2018 met "Meisje in het ijs" en de thriller reeks omvat inmiddels 6 delen en "Doodsgeheim"  is tot nu toe het laatste deel.

 

Het zijn spannende boeken die ik allemaal met plezier gelezen heb.

Dit staat er op de achterflap van het boek: 

Op een ijzig koude ochtend vindt een moeder het met bloed doordrenkte lichaam van haar dochter vastgevroren op de weg. Wie zou zo’n gruwelijke moord voor de deur van het slachtoffer uitvoeren?

Detective Erika Foster, net bekomen van haar vorige zaak, is vastbesloten om ook deze zaak te leiden. Tijdens het onderzoek stuit ze op diverse aanvallen op jonge vrouwen in een doorgaans rustige buitenwijk van Londen.

Erika is op zoek naar een angstaanjagende moordenaar, en de zaak wordt alleen maar gecompliceerder als blijkt dat de vermoorde jonge vrouw verstrikt zat in een web van geheimen. Net als Erika eindelijk een lijn begint te zien in de aanwijzingen, wordt ze gedwongen haar eigen pijnlijke herinneringen weer op te halen. Erika moet zichzelf dwingen om gefocust te blijven, diep te graven, en de moordenaar te vinden – voordat hij weer toeslaat.

###

Tot nu toe is dit dus het laatste deel met Erika Foster maar het boek eindigt wel zó dat er nog wel een vervolg in kan zitten. Maar Bryndza is ook weer begonnen aan een nieuwe reeks. Wederom met een vrouwelijke hoofdpersoon dit maal Kate Marshall. 

Boek... De Nachtroos van Lucinda Riley

Natuurlijk is Riley vooral bekend van haar 7 zussen serie maar

ook haar standalone boeken zijn indrukwekkend!

Eerder las ik al "de Lavendeltuin" en "de orchideeëntuin" ( ook uitgegeven onder de naam "Terug naar Whartonpark"  maar dit was ook weer een topboek!

De indredienten voor haar succesverhalen zijn steeds hetzelfde: het speelt zich af in twee verschillende tijdsperken en die verhaallijnen komen uiteindelijk bij elkaar. Maar ook de dosis geschiedenis, op feiten gebaseerd, maken het voor mij extra leuk.

Dit verhaal speelt zich af in Engeland én India.

Vooral van dat laatste land weet ik niet heel veel en is prachtig beschreven.

De inhoud kort beschreven: 

Jaipur, India, 1911. Vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog reist de elfjarige Anahita met de familie van een rijke vriendin mee naar Engeland. Daar ontmoet ze de jonge Donald Astbury, erfgenaam van het prachtige, afgelegen landgoed Astbury, en zijn sluwe moeder. De reis naar Engeland verloopt door deze ontmoeting heel anders dan Anahita ooit had kunnen denken…

Een eeuw later komt actrice Rebecca Bradley voor een nieuwe film naar het inmiddels vervallen landgoed. Ze hoopt daar te kunnen ontsnappen aan de paparazzi en roddels die haar in Amerika achtervolgen. Tijdens het filmen ontmoet ze de Indiase Ari Malik, die naar Astbury is gekomen op zoek naar zijn familiegeschiedenis. Samen ontrafelen ze de duistere geheimen rond Astbury Hall en komen steeds dichter bij de waarheid die decennialang verborgen bleef.

Ook in dit verhaal is klasse verschil een belangrijk breekpunt en zijn zowel India als Engeland natuurlijk hierom bekend.  En dit in combinatie met de op waarheid beruste geschiedenis maakt dit boek voor mij dat het veel meer is dan een simpel liefdesverhaal. 

De stilte van de witte stad door Eva Garcia Sáenz de Urturi

Ik werd getipt voor dit boek door iemand die ook veel leest en mijn smaak kent al was het maar omdat ie aardig overeen komt met haar eigen smaak!

Het boek was beschikbaar op storytel en had een enorm pluspunt: voorgelezen door Sander de Heer.

Het is een van oorsprong spaanstalig boek met enorm veel dubbel namen, (overeenkomstig zoals de naam van de auteur!) en daar moet je wel aan wennen maar het klinkt enorm mooi als het goed uitgesproken wordt. 

De auteur gebruikt prachtige zinnen en een grote hoeveelheid historie en symboliek in haar boeken en dat geeft deze thriller nog weer wat extra's. En daar hou ik van! Dit boek is de eerste van een reeks waar tot nu toe drie delen van zijn verschenen. Het speelt zich af in haar geboortestad en de beschrijvingen van de stad met haar oude gebouwen maakt dat je eigenlijk zo je koffer wil pakken om er naar af te reizen.

Mijn oog was al eerder op het boek gevallen omdat ik op o.a. Hebban veel enthousiaste reacties had gelezen na het verschijnen van de boeken en veel lovende recensie en beoordelingen had gelezen. Wie van de boeken houd van Dan Brown zal deze boeken ook omarmen maar ook de boeken van Carlos Ruiz Sáfon dragen de zelfde sfeer al zijn dat meer romans dan thrillers.

Eva García Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont sinds haar vijftiende in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en het werd online een grote bestseller. De trilogie van de witte stad verschijnt in het Spaans bij Planeta en deze boeken zijn inmiddels in alle vormen en via alle platforms een fenomenale bestseller geworden.

De tekst van de achterflap:

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks bizarre moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt voor het eerst de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stelletje gevonden: naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in de Casa del Cordon, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord.

De jonge inspecteur en profiler Unai Lopez de Ayala – beter bekend als Kraken – wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

Dit boek was het 33ste boek dat ik las dit jaar maar mijn doelstelling van 75 boeken in 2020 zal ik moeten bijstellen want dat ga ik waarschijnlijk niet halen. Maar ach het was ook een streven en geen moeten....

Een dikke klepper....

Een dikke pil is dit boek zeker maar van kaft tot kaft de moeite waard!

Het verhaal behelst het leven van een Georgische familie vertelt van 1900 tot 2008.

Van generatie op generatie wordt én het verhaal van de familie én de geschiedenis van Georgië verteld. Centraal staat een geheim recept dat door de eerste generatie, grootvader de chocolatier bedacht is. Via zijn dochters ontspint zich een mooi verhaal maar waar bitterheid, angst en tirannie een bepalend element is. Maar het is niet alleen maar kommer en kwel, vriendschappen die jaren duren en zorgzaamheid in de familie komen ook zeker aan bod.

( foto geleend van Gwenns bakery)

Ook de overheersingen van regeringsleiders, het strenge communisme en de armoede zijn elementen die niet vergeten worden. 

Nino Haratischwili ( Nitsa in het verhaal) is de achterkleindochter van Stasia, de dochter van de chocolatier en zij heeft, inmiddels wonend in Duitsland dit familie epos opgetekend en dat is een indrukwekkend verhaal geworden. 1268 bladzijden is niet niks, je moet er wel de tijd voor nemen maar het is erg mooi.

Met dit boek heb ik mijn 31ste boek voor dit jaar uitgelezen. 

Of mag ik het vanwege de dikte voor 3 tellen?

Het begin van een trilogie....

Van de Nederlandse schrijfster Linda Jansma las ik 

al meerdere thrillers maar dit eerste deel van de trilogie Cirkel van het Kwaad stond al een poosje op mijn virtuele boekenplank.  Officier Jules Declerck is de hoofdrolspeelster en los van haar werk nu, heeft ze als jong meisje ook heel wat voor haar kiezen gekregen. En vooral dat laatste gegeven is de rode draad door de drie boeken. Dit eerste deel heet Schaduwkinderen.

Een samenvatting:

Wat is er twintig jaar geleden precies gebeurd? Jules' herinneringen aan die avond zijn vaag, het enige wat ze weet is dat haar vader dood is. Haar broer is veroordeeld voor de moord, maar Jules gelooft in zijn onschuld. Of spelen er dingen waar zij geen weet van heeft?

Terwijl ze verbeten blijft zoeken naar antwoorden, stort ze zich op haar werk als officier van justitie en krijgt ze te maken met een zenuwslopende zaak die ze moet zien op te lossen voordat er meer slachtoffers vallen.

Uitverkoren is deel twee en staat voor mij later in het jaar op het programma.