Wandelend op ....het beekweide pad

Het Beekweidepad is een klompenpad in de gemeente Voorst die voert over het landgoed Beekzicht dat enorm uitgestrekt is en zowel landerijen als bos kent.

Ik liep het 22 februari, de sneeuw was inmiddels weg maar veroorzaakte hier en daar nog flinke modderpaden. Maar het is een mooie route die 16 kilometer lang is maar makkelijk in te korten tot 8 kilometer.  Ik begon met het modderigste stukje, op de kaart helemaal onderaan dit bericht tussen startpunt 1 en 10 en weer terug tot vlakbij de 1. Dit zou je ook weg kunnen laten als het weer zo'n natte boel is. Want dit soort paadjes met enorme oude knotwilgen zijn weliswaar mooi ( een oud kerkenpad)

maar hier werd ik toch niet echt vrolijk van! Toch zat er niks anders op want met aan de rechterzijde prikkeldraad en links bramenstruiken is er geen alternatief of ontsnapping mogelijk. Gelukkig heb ik goede ( hoge!) waterdichte wandelschoenen en bestond het hele stuk niet alleen maar uit dit soort delen.

Als je na de modderpartij in de verte kijkt zie je ook dat dat gedeelte net weer wat beter is.

Maar dit doorkijkje met wederom de kerk in de verte nabij het startpunt maakt dan weer veel goed:  

Bij de overige foto's klopt de volgorde van de route niet meer maar zijn gewoon leuke plaatjes van onderweg. 

Zoals deze twee oude bomen nabij een woonhuis. Waarbij ze in de echte bomen een "vos " laten kruipen. Rechts glipt ie in de boom en links piept ie er weer uit. Een fantasierijke aanpassing van de werkelijkheid zullen we maar zeggen...

En zo ook dit stukje natuurkunst in het Appense bos. Erg leuk gedaan.

En zo vroeg in het voorjaar zie je zowel de sporen nog van de herfst als het lokkende voorjaar.

Ik heb zoveel kleurrijke krokussen gezien in de bossen dat ik mij afvroeg hoe dat zat want ik kende het alleen als bolgewasje in de tuin. Maar deze boerenkrokus is een stinzeplant en zaait zich zelf makkelijk uit vandaar die verwildering. 

 

Nog even iets meer over landgoed Beekzicht:

Landgoed Beekzicht strekt zich met haar 500 hectare uit van het Appense Veld tot aan de IJssel. Dit bijzondere agrarisch-natuur landgoed heeft een zeer divers landschap. Op de hoger gelegen droge zandgronden van de Veluwe zijn de restanten van heide en de oude naaldbossen terug te zien. In het hart van het landgoed op de rijkere gronden vormen oude loofbomen prachtige parkbossen en lanen.

Deze diverse landschapstypen zijn met elkaar verbonden door vernuftige, historische ondergrondse en bovengrondse watersystemen. De spannende samenkomst van natuur, cultuur en water maken Beekzicht uniek. Op 175 hectare bos vindt geïntegreerd bosbeheer plaats. De opbrengst uit de verkoop van hout is belangrijk voor de instandhouding van het landgoed.  

Beekzicht is ooit begonnen als agrarische belegging. De beste gronden werden daarvoor uitgekozen: de gebieden langs de Voorsterbeek en op de Voorsterklei. Dat verklaart ook de langgerektheid van het landgoed, waarin de Voorsterbeek de rode draad is. De bais voor landgoed Beekzicht werd gelegd in 1820 met de aankoop van landbouwgronden en van de havezathe De Adelaar door mr. Hendrik Jan Thooft (1787-1866). 

En dit maakt een klompenpad eeen klompenpad: niet over de verharde weg rechtdoor maar tussen de boom en het slootje op een smal paadje door de landerijen! 

Onder een doorkijkje vanuit een ruine van een graanmolen nabij de Halmen. Zonder dak, half overwoekerd maar met nog een mooi doorkijkje.

Nog een leuk feitje op de route. Deze start zoals gezegd bij de kerk in Voorst en daar staat ook een oude schoorsteen vlakbij met een enorm ooievaarsnest. Rond 1970 toen er nog maar drie broedparen waren in Nederland broedde één van die paren in Voorst. Sindsdien is na een succesvolle herintroductie en bescherming het broedparen aantal in Nederland enorm gestegen. 1100 broedparen zijn er nu in Nederland! Ook hier in Voorst zat er weer een koppel op het nest toen ik de route liep. Er is nog een oude foto, staat in de klompenpad app van deze route, maar kan hem niet delen dat de brandweer in allerijl het nest plaatst begin jaren 70 toen ze weer gesignaleerd werden.

 Meer info over de klompenpaden vindt je HIER

Morning has broken...

 Vanmorgen was ik lekker vroeg op, op mijn vrije dag en nam mijn fototoestel mee toen ik ging wandelen.

Het zonnetje moest nog opkomen maar het was toen ik vertrok al wel enigszins licht.

Met een paar minuten was ik op de dijk en vanaf daar kun je goed ver weg kijken en heb je mooie luchtpartijen.

Omdat het ook toen nog onder nul was, kon ik de mooi berijpte planten ook even kieken!

Bij de zwemkolk waren mooie riethalmen en bomen die een mooi contrast en silhouet vormen tegen de lucht.

En daar komt het zonnetje nèt boven de horizon uit piepen....

Even een close up van de rietpluim.

Toen de zon eenmaal op was werd deze boom, iets verderop aan de dijk, mooi beschenen door het ochtendlicht.

Er staan diverse imposante bomen langs de dijk en dit exemplaar heeft de takken ook mooi naar beneden hangen wat een mooi kijkje geeft. 

Later heb ik mijn camera maar opgeborgen en heb nog even een paar kilometers doorgelopen. Een goede start van de dag.

Wandelend op....het Speuldepad (2)

Ik wandel graag alleen maar vind het ook heel leuk om met iemand samen te wandelen. Dit keer ging collega Paul mee en omdat hij in Emmeloord woont en ik in Wilp kozen we voor een klompenpadroute tussen die twee plaatsen: het Speuldepad en als startplek kozen we voor het Landgoed Staverden.

Het is één van de 131 klompenpadroutes:  allemaal wandelingen over boerenland en landgoederen. Ze zijn goed bewegwijzerd en te vinden via een app of via folders die verkrijgbaar zijn in de buurt van de startpunten. Maar een app is wel makkelijk. Je kunt de routes downloaden maar ook off line kijken op je telefoon. Extra leuk zijn de wetenswaardigheden die daar te vinden zijn. Deze kun je van te voren ook bekijken én als je je locatiegegevens aan zet krijg je een melding als je bij het betreffende punt bent. Erg leuk!

Het Speuldepad is te lopen in 3 lengtes: 9, 13 of 16 kilometer. De route van 16 kilometer is dus op twee plekken in te korten en is bovendien in twee richtingen bewegwijzerd. Ook kun je op verschillende plekken starten en dat is ook makkelijk. In dit geval volgde we de paarse bordjes maar zagen we toch iets over het hoofd en volgden we onbedoeld een stukje de verkorte route. Toen we dat ontdekte zijn we weer omgekeerd en dat maakte dat we toch een kleine 20 kilometer liepen.

Je loopt via de buurtschappen Staverden, Leuvenum en Speuld mooie gebieden rondom Ermelo. Je loopt over heide, door bos en langs weilanden.

Onderweg zie je leemputten, grafheuvels en dansende bomen die je op de eerste foto ziet. Een heel mysterieuze indruk maakten de kromme bomen en zeker als daar het zonnetje er doorheen schijnt. 

En hoewel de meeste paddenstoelen al ver onder de bladeren  verstopt lagen waren deze nog goed te zien op een oude boomstam.

Het landgoed Staverden is prachtig! Een mooi gebouw met een mooi water ervoor. Helaas weerspiegelde er geen mooie blauwe lucht in het water.

Ondanks het dreigende slechte weer ben ik toch blij dat we die dag toch gegaan zijn. En hoewel we een buitje onderweg hadden we ook heel mooi  weer gehad en wandelen in een herfstig bos heeft toch nog wel iets extra's. 

We hébben we mooi zonnig weer gehad want toen we over de hei liepen was de lucht strak blauw. Dat maakt het plaatje nog wel erg mooi..

 Normaal zijn het alleen paarse bordjes maar deze was wel heel leuk,  Dit paaltje kwamen we in het bos tegen. Het was een leuke wandeling en ik ga zeker nog een paar klompenpad wandelingen in de buurt opzoeken. Maar ik zou het ook leuk vinden om deze wandeling in mei of juni te lopen want er zijn op de route prachtige rododendron struiken en die zou ik wel graag in bloei willen zien! En het bos in herfsttinten is mooi maar in het groen is natuurlijk ook heel mooi.

Hier vind je meer informatie: Klompenpaden

Wandelend op.... De Empense en Tondense Heide (1)

 In 1929 kocht Natuurmonumenten twee heideterreinen om ze te redden van de ontginning: de Empese en Tondense heide. Toen 54 hectare bij elkaar. Nu is het gebied 260 hectare groot, doordat Natuurmonumenten in de loop der jaren nieuwe gronden heeft kunnen aankopen. Een flink gebied om heerlijk doorheen te struinen. Genieten van water, bloemen en zandpaden.

Er zijn twee wandelroutes, de 5 kilometer met rood aangegeven en een van 7,5 kilometer die met geel aangeven wordt. Ik koos voor de gele route van 7,5 kilometer. Hoewel de route hele natte delen kent en daarom ook aangeraden word om laarzen mee te nemen was het na een derde droge zomer de afgelopen weken niet nodig. De wandeling voert je langs een bomenpad, langs hooilanden, hei en bloeiende grasvelden.

Een natuurgebied dat – in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden – bestaat uit bijzonder bloemrijk grasland. Hier groeien zeldzame planten als Spaanse ruiter en gevlekte orchis. Ook buiten het vlonderpad is de route erg nat, zeker in de winter zijn laarzen hier onontbeerlijk!

Ooit graasden hier de gezamenlijke schaapskuddes van de nabijgelegen dorpen Empe en Tonden. Midden door het gebied loopt de hoger gelegen Mestweg, waarover de boeren hun karrenvrachten met mest en heideplaggen vervoerden. Pas toen de schaapskuddes overbodig waren geraakt werd het gebied ontgonnen.

Volgens de site van natuurmonumenten is dit gebied in het voorjaar en in de zomer het mooist maar ik kwam er eind oktober voor het eerst en ik vond het prachtig. Maar ik snap dat de als de grasvelden en weides bloeien dit ook prachtig is. En als de hei bloeit in augustus en september moet het er natuurlijk ook prachtig zijn.

Klein en teer is het zandhaarmos in de foto hierboven...

Grappige doorkijkjes tussen bomen door geven een leuk kijkje op het landschap.

Blij verrast was ik met deze roodborsttapuit dame. Keurig stil zat ze een hele poos boven op een rietpluim. Dat is nog eens poseren!

Aan poseren doet het goudhaantje niet, dat springt voortdurend van tak naar tak en ik vond het een hele kunst om het te vangen in de lens van mijn camera.

Hier boven zie je het vlonderpad. In natte tijden staat dat volledig in het water. Daar was nu geen sprake van...

En ondanks dat het gehele gebied ingeklemd is door wegen en een enkele boerderij waan je je toch helemaal in the midle of nowhere...

Ook nog leuk om te vermelden is het informatie schuurtje dat Jantine Peters en Jaap Grolleman hebben ingericht. Je vind er een paar stoeltjes waar je lekker even kunt zitten en wat historische en actuele informatie. Samen met Natuurmonumenten en het Waterschap Vallei en Veluwe hebben Jantine Peters en Jaap Grolleman 25 ha. van hun landbouwgrond afgegraven en laten omvormen tot natuurgebied.

Het paar bezit een melkveehouderij aan de rand van de Eerbeeksche Hooilanden. Jantine Peters over de totstandkoming van het gebied: “Op onze grond is de bovenlaag afgegraven en verwijderd. We hebben zo weer de natte hooilanden van vroeger kunnen creëren. Dit heeft een gunstig effect op het herstel van de naastgelegen Empese en Tondense heide.”

De route start vanaf de parkeerplaats van het natuurgebied aan de Hallsedijk, ter hoogte van het Hasseltpaadje, 7399 Empe.

Loop je  ook een keer een stukje mee? En ik ben nieuwsgierig naar je eigen favoriete wandelgebiedje...

Wandellust..... boek van Twan Huys

 Na een moeilijk jaar ( het RTL late night debacle)  besloot Twan Huys ( Sevenum, 24 maart 1964) zich te storten op een hobby die hem al van kinds af aan ontspant en rust geeft: wandelen in de natuur.

Hij schreef er een leuk boek over dat je mee op stap neemt

Het boek is verdeeld over een flink aantal wandelroutes en bijbehorende verhalen. 

Soms loopt hij alleen, soms met vrienden of mensen die hem inspireren. Hij interviewt die personen, Jane Goodall, Geert Mak bijvoorbeeld of leest een toepasselijk stuk uit hun boek voor.

Als klein kind trok hij er al op uit met Bets en Frits, zijn ouders en werd hem de liefde voor de natuur bijgebracht in Limburg. Uiteraard komt ook bij hem een moment als jong kind dat hij lopen saai vind en het als verplicht uitje ziet op de zondag middag wat hij met de nodige tegenzin ondergaat.  Niet lang daarna gaat het roer om en ziet hij de schoonheid en brengt het hem rust en vooral veel plezier. Oefenend met een gekregen cassettebandje leert hij alle vogelgeluiden in Nederland.

En dat maakt het boek ook zo leuk om te lezen of te luisteren. Je herkent misschien een paar gebieden waar je ook gelopen hebt, deelt met hem de passie voor het wandelen of  bent geïnteresseerd en de mensen met wie hij wandelt.

Ik luisterde het boek deels thuis, deels in de auto maar ook, en dat is extra leuk, al wandelend in het bos waar ik ondertussen mijn ogen de kost gaf aan alle paddenstoelen! 

Nederland wat ben je mooi....

Mét camera en de wandelschoenen aan maak ik heel wat kilometertjes en geniet daar enorm van!

Vooral 's morgens vroeg, als ik een keer niet erg uitslaap want dat doe ik ook graag, als ik op pad ben vind ik het zo mooi. Zeker in deze tijd, zo half april, als je alles per dag groener ziet worden. En verbazingwekkend als je zoals hierboven nog maar net voorbij een drukke oprit naar de A1 bent. Je waant je in een andere wereld.

Iets landelijker zijn de kolken nabij de zomerdijk in Wilp. Volop leven in en om het water.

En 's morgens met het prille licht komt dit ooievaars koppel mooi uit. Zij broedt, hij brengt af en toe wat voedsel en landde hier nèt op het nest.

Aan de zomerdijk die nu nog volledig groen is staan soms knotsen van bomen, die in rap tempo uitlopen. Over een paar weken komt er steeds meer kleur op de dijk als steeds meer wilde bloemen gaan bloeien zoals papavers, boterbloemen en korenbloemen.

Wat nu al volop bloeit, maar niet op de dijk, maar in de bermen is het bovenstaande witte bloemetje genaamd, de hoge muur. Ik kende het niet maar heb een app, Obsidentify, opgezocht en daarna de informatie nagelezen.

En in plaats van langs een drukke weg is er nu een klein wandelpaadje verlegd en loop je dus een stuk leuker tijdens je wandeling. Niet geschikt voor rolstoelen en kinderwagens trouwens...

Behalve dat ik het wandelen zelf lekker vind geniet ik ook steeds meer van de dingen om mij heen. 

Ik denk dat ik steeds meer zie van wat er altijd al was, al helpt het ook wel mee dat ik sinds 2,5 jaar woon in een andere omgeving die niet recht, strak en kaal is.

De herfst nadert....

Hoewel de bomen nog groen zijn, tenminste als ze niet geteisterd zijn door de droogte van de zomer,

kun je aan de natuur al zien dat de herfst niet lang meer op zich laat wachten.

Tijdens een wandelingetje in recreatiegebied  Bussloo, vlak bij mijn huis, zag ik de paddenstoelen, proefde ik de bramen en zag de eikels en de beukennootjes nog aan de boom maar dat zal vast niet lang meer duren...

Ik genoot van mijn wandeling!