Een dekentje van lang geleden...

Mijn moeder maakte dit boxkleed een tijdje geleden.

Voor de jongste kleinzoon. Maar die is inmiddels ook acht en dus zijn kleine kindertijd ontgroeit. Het is niet echt als quilt gemaakt maar is wel heel af en toe doorgestikt. Later is het aangepast naar een dekentje voor in een ledikantje.

Op onderstaande foto is te zien dat er rond om een blokje gestikt is, dit houd de tussen vulling dus mooi op z'n plek.

Al die verschillende stofjes: ruitjes, streepjes en stipjes zorgen voor een vrolijke noot!

 Mijn moeder was aan het opruimen en hier is pas een kleinkind geboren dus krijgt het bij mij een goede nieuwe bestemming!

Krakau....

Van 18 t/m 21 augustus bezocht ik samen met Bas de Poolse stad Krakau...

Een mooi oude stad die veel mooie oude historische gebouwen heeft. Wat op zich al heel bijzonder is omdat vele Poolse steden zwaar te lijden hebben gehad tijdens de tweede wereld oorlog.

Met een oud Joods gedeelte, Kazimier, met veel synagoges met prachtige kerkramen.

maar veel aandacht is besteed aan de versiering van kerken en gebouwen.

Waar Paus Johannes Paulus II vaak te zien is, op gevels en volop in soevenierwinkels, hij is daar nog altijd mateloos populair omdat hij voor hij paus werd, er jaren aartsbisschop was.

Grote standbeelden sieren de pleinen van de stad. Deze hierboven staat op het grote marktplein waar ook de lakenhallen zijn.

Kerken en Kathedralen in de gelovige Katholieke stad...

Veel symboliek vereeuwigd in steen...

En duiven??? Niet alleen op de dam maar ook op het grote martktplein...

Mozaiek in de gevel van de Franciskanerkerk

Bas heeft met zijn camera vele plaatjes geschoten, iets dat hij graag mag doen maar hier kreeg ik de kans om hem te kieken. 

En soms mocht ik even in de lens lachen...

Niet typisch Pools maar wel lekker was dit toetje dat wij als verlate lunch aten op een toen nog zonnig terras. De volgende dag zou het pijpestelen regenen...

Een mooi doorkijkje in het voormalig koninklijkpaleis...

Waarbij je niet alleen om je heen maar vooral ook eens naar boven moest kijken...

Diep onder de grond ( 125 meter!) zaken we prachtige beelden gemaakt van zout ( zwart!)

Deze hierboven is uit 1968 maar er stonden er ook vele die al eeuwen oud waren.

In het singer cafe heeft ieder tafeltje een naaimachine in het midden, daar wilde ik natuurlijk wel even vereeuwigd worden...

Al met al een geslaagd weekend in een mooie stad. Bijzonder om nu eens met mijn zoon op pad te gaan.

Alweer een jaar ouder....

.... die jongste zoon van mij!!

Bas van harte gefeliciteerd jongeman!!

Inmiddels het huis uit dus geen slingers meer in Ens maar in Utrecht....

Wasbeer trui...

Dit maal niet een eigen creatie,

maar een trui die mijn moeder breide voor haar kleinzoon Sepp.

En dat is wel een heel leuk truitje geworden met een echte wasbeer!

Leuk zijn ook de details zoals het smalle zwarte randje aan de onder en bovenkant van de mouw.

Inmiddels is Sepp bijna 3,5 jaar en een echt mannetje!

Eerder maakte mijn moeder al een spencer voor Sepp, die hij ook veel gedragen heeft...

En toen het te klein werd, is er gewoon een stukje aangebreid...

Als ie van deze nieuwe wasbeer net zó veel plezier gaat hebben.....!

21 jaar.....

Deze kleine dreumes....

werd vandaag 21 jaar!

Zijn haar is tegenwoordig een stuk donkerder en ook behoorlijk langer......

Dit jaar was hij niet thuis met zijn verjaardag, maar in Hongarije.

Dus feliciteerde we hem via skype en namen wat lekkers bij de koffie.

En Bas? 

Die heeft niet zoveel met verjaardagen maar kocht voor zich zelf een lekkere reep chocola en heuse slagroom voor op de koffie!

Ik ben trots op jou Bas!

Op naar de 100!

Weer thuis....

.... na een weekendje wegmet mijn moeder!

We bezochten, bewonderden en bekeken heel veel!

Daarover later meer, maar nu eerst een impressie van het bezoek aan Nationaal Park de Hoge Veluwe.  

Dit was ons 6de weekendje weg samen en was door allerlei omstandigheden een jaar uitgesteld maar wederom zeer geslaagd!

Quilt is weer thuis....

Afgelopen weekend kreeg ik via mijn ouders deze quilt weer terug:

Ik maakte hem een flink aantal jaren geleden, mijn eerste grote één persoonsquilt.

Bestaande uit heel veel ( 150) 9-patch blokjes, allemaal met hetzelfde witte blokje in het midden.

En voor de 150 blokjes zijn 300 stofjes gebruikt, allemaal anders....

Met printjes, effen in allerlei schakeringen blauw...

Bolletjes wol....

Bloemetjes in allerlei variaties!

Met een mooie batiklap als achtergrond.

Diagonaal met de hand doorgequilt....

Met een kleuren verloop van donker naar licht.

Deze quilt maakte ik voor mijn oma. Bedoelt om 's avonds over haar heen te leggen op de bank. Later toen mijn opa bedlegerig werd lag de quilt op zijn bed. Na zijn overlijden lag hij op oma's bed. Zij overleed een maand terug. Daarom kreeg ik de quilt weer terug.

Vandaag brand ik een kaarsje....

Voor mijn oma

Jurretje Dassen- Bruinenberg

* 5-6-1917             +14-2-2015

7 maanden nadat mijn opa ( 99 jaar oud!) overleed is ze ingeslapen.

Ze heeft genoten van het leven, klaagde nooit en zag het leven altijd van de zonnige kant. Het glas was altijd half vol en ze was altijd trots op wat je deed of maakte. Niet welk diploma je haalde was belangrijk maar vooral dat je deed waar je goed in was en wat je leuk vond. Ze was gek op haar kleinkinderen en achterkleinkinderen. Zelfs op hoge leeftijd waren die achterkleinkinderen nooit te druk maar genoot ze volop van hun aanwezigheid en kon daar ook smakelijk over vertellen!

Na een huwelijk van 73 jaar kwam ze er vorig jaar alleen voor te staan, maar zelfs toen zat ze niet bij de pakken neer en zag ze de mooie dingen van het leven.

Ik kan daar alleen maar heel veel bewondering voor hebben, voor haar kijk op het leven!

Een nichtje erbij!

Eindelijk een meisje in de familie....

21 oktober werd Pippe geboren!

Dochter van mijn broer Lex en schoonzusje Maaike.

Voor mijn ouders, ná 3 kleinzoons, hun eerste kleindochter.

Ook wel leuk om te vertellen: de kleinkinderen variëren nog al in leeftijd: de oudsten, mijn kinderen zijn 24, 20 en daarna komt er één van 2 jaar, de oudste van Lex en Maaike en één van 2 weken....

En was ik niet een kraamcadeautje maken?

Jawel! Een golfjes dekentje....

  

Maar het is nog niet af.

Maar aan de volgende foto kun je wel zien dat het niet meer zo lang meer duurt...

Er zit schot in de zaak...

Vandaag brand ik een kaarsje....

Voor mijn opa.

Hij stierf vandaag, 99 jaar oud.

Hoewel er ook opluchting is dat hij niet verder hoeft te lijden zal het voor mijn oma, 97 jaar oud, haast niet te bevatten zijn om na 73 jaar getrouwd te zijn, zonder hem verder te moeten.

Na ruim 35 jaar met long problemen, stopte vandaag zijn hart met kloppen. 

Zijn longen beperkte hem wel maar hij probeerde altijd zoveel mogelijk zelf dingen te doen en nam daar gewoon wat meer de tijd voor. 

"Ach onkruid vergaat niet" zei hij altijd als iemand tegen hem zei dat ie toch wel heel oud werd.

De afhankelijkheid van de laatste 2 jaar viel hem zwaar maar mopperen deed hij nooit.

Hij was altijd positief en met een brede interesse voor kinderen, kleinkinderen, de wereld en de politiek.

Ik zal hem missen!

Over 73 jaar getrouwd en boerenkool in mei.....

Gisteren waren mijn opa en oma 73 jaar getrouwd!!

Een heel mensen leven zijn ze al samen.

"Wat een tijd hè?"zegt mijn opa dan met zijn 99 jaar.

Mijn oma wordt volgende maand 97 en haar conditie is op dit moment wat beter dan die van opa.

Maar zoals mijn oma al jaren zegt: We zijn mensen van de dag.

En dat is natuurlijk ook zo.

Hun trouwdag op 10 mei 1941 was een koude bedoening en gisteren was het weer ook slecht en koud.

Reden genoeg om boerenkool met worst en spek op het menu te zetten.

In mei?

Jazeker!

Omdat het daar weer weer voor was....

20 jaar geworden....!!!

Dit kleutertje hier op de foto

is vandaag 20 jaar oud geworden!

Van harte gefeliciteerd Bas en vanaf nu ben je officieel "tiener-af"!

Een bijzondere ontdekking tijdens tentoonstelling Alkmaar...

Stond ik al minstens 10 minuten samen met mijn moeder te praten met Janneke de Vries, over haar prijswinnende quilt "Hot Africa"valt mijn oog opeens op de kerkbank naast haar want....

Daar stond mijn naam (Nierop) en een heel oud jaartal, 1651!

Wow!

Hield mijn voorvader zich bezig met de graffiti uit de 17de eeuw?

Was hij een welgestelde burger die de kerkbank pachtte??

Geen idee maar bijzonder vind ik het wel want:

Zo'n veel voorkomende naam heb ik nou ook weer niet!

De kerk staat in Alkmaar waar zowel mijn moeder als ik de middelbare school bezochten.!

Onze familie komt van oorsprong uit Noord Holland!

Als we met Janneke de Vries aan de andere kant van haar quilt hadden staan praten was ons oog nooit op die kerkbank gevallen!

Als het Quiltersgilde de tentoonstelling anders had ingedeeld had de kerkbank misschien helemaal niet in beeld gestaan!

Ik de kerk al veel vaker van binnen gezien heb in de laatste 25 jaar en het mij nooit opgevallen is!

Het moest zo zijn denk ik!

Ondertussen heb ik een mail gestuurd naar de kerk om meer info te krijgen en wacht ik nog op antwoord.

In onze eigen stamboom staat een Jan Claaszn Nierop die vanuit Alkmaar naar Texel verhuisd. Dat is een slachter, vleeshouwer. Die had in ieder geval scherpe messen....

Dom, dommer, domst.....

Vandaag gebeurde mij iets dat nog niet eerder gebeurd was....

Na een bezoek aan de tandarts ging ik nog even snel, samen met Bas naar een grote Duitse supermarkt. Pas nadat ik een bijna volle boodschappenkar op de kassa band gelegd had bedacht ik dat mijn portemonnee nog in mijn "nette"zwarte tasje zat dat ik gisteren mee had.

Oeps!

Gelukkig wilde de kassière het wel aanslaan en ben ik daarna heel snel naar vlakbij wonende familie gereden. Ze waren gelukkig thuis..... Pfff..... gewapend met hun pas kon ik daarna weer boodschappen en zoon  ( die was gebleven als "borg") ophalen.

Oké het is mij wel eens eerder gebeurd maar dan in ons kleine dorpje, vlakbij huis.....en dit was toch wel een beetje lastiger. Ik voelde mij wel erg opgelaten.....

45 kaarsjes....

Vandaag staan er 45 kaarsjes op mijn verjaardagstaart!

Misschien leuk om te vertellen waarom mijn ouders 45 jaar geleden voor mijn naam, Annemieke kozen?

Mijn vader heet Nanne, mijn moeder Mieke.

En toen mijn moeder zwanger van mij was reden ze door een tunneltje in Bloemendaal en daar had iemand Annemieke geschreven.

Hun beider namen.... op één letter na...

Geslaagd!!

Vandaag hoorde Lidia ( de vriendin van jongste zoon Bas) dat ze geslaagd is voor de HAVO!

Goed nieuws!

En omdat ze bij ons woont ging bij ons de vlag mét tas in top!

Dubbele verjaardag!

Vandaag hebben we een dubbele  verjaardag in de familie.

Zowel mijn vader als mijn oma zijn jarig. Mijn vader is 67 geworden en mijn oma 96! Overigens is mijn oma niet zijn moeder maar zijn schoonmoeder.

 En daar zit nog wel een speciaal verhaal aan vast. Mijn vader is eigenlijk nèt na 12 uur op 6 juni geboren. Maar omdat zijn eigen moeder op 7 juni jarig was gaven ze aan dat hij op 5 juni geboren was zodat er in ieder geval nog een dag tussen zou zitten. 

Niet te weten dat hij later een schoonmoeder zou krijgen die ook op 5 juni jarig is! En dat is nu al 46 jaar zo.....

Zouden die "oud worden" genen erfelijk zijn? 

Met een oma van 96 en een opa van 98 in de familie.....