Blocken op de blokken...

Vorige week vertelde ik al over mijn streepjes shawl, die ik aan het afwerken was.

nu was het tijd om het te gaan blocken ( wat vroeger gewoon opspannen heette)  en daar had ik een soort foam puzzelblokken voor bedoeld. Helaas was de shawl nét iets breder dan één blok en moest ik dus twee blokken naast elkaar gebruiken en kwam daardoor dus lengte te kort. Ik heb het opgelost door onderaan dikke dubbelgeslagen handdoeken te gebruiken.

Maar eerst heeft de shawl twee uurtjes in een badje met euchalan gelegen dat maakt het lekker zacht... en daarna was het vast spelden aan de beurt. Dit is best een tijdrovend klusje...

Hier zie je het resultaat van het blocken...

De shawl is van....

de pennen af!

En dus is ie klaar, qua breien in ieder geval.

Overigens niet helemaal mijn verdienste, mijn moeder hielp mee. 

Aanvankelijk toen ik er was breide we samen ieder om en om en dat ging al supersnel: was de één het even zat dan ging de ander verder. Maar er waren nog wel een paar decimeter te gaan en mijn moeder bood aan om dat laatste te doen.

Mijn volgende bezoekje was al enige tijd geleden gepland maar de coronacrisis gooide roet in het eten. En omdat ik vermoed dat het nog wel even gaat duren eer ik weer naar 't Zand kan gaan heb ik mijn ouders maar gevraagd om er een postpakketje van te maken. En eenmaal uitgepakt moest het alleen nog afgekant en afhechten...

En dat laatste was een peulenschilletje want hoewel het héél veel streepjes zijn is het met een gemêleerde bol met een lang kleurenverloop in combinatie met een effen draad die steeds meegenomen wordt zijn er niet veel draadjes om af te hechten.  

Nu nog blocken en over de lengte aan de zijkant dichtnaaien zodat de shawl smaller wordt en alleen nog de tricotzijde zichtbaar is.

Geen winter, wel een shawl....

Het is maar goed dat het geen echte strenge winter is tot nu toe,

want mijn shawl is nog niet af! Hoewel het streepjes breien nog steeds erg leuk is raakt het breiwerk ook regelmatig uit beeld ( of opgeruimd) en dan gebeurt er natuurlijk niets...

Gelukkig is het dragen van zo'n shawl niet alleen maar lekker op een warme winterjas maar voldoet het ook prima op een spijkerjasje of bij een lekker vest. 

Streepje voor streepje....

Nadat ik jaren alleen maar aan het haken was vond ik het toch weer leuker om

met deze strengen weer een shawl te gaan breien. Het zijn strengen die ik al jaren in huis had en de plannen waren er ook wel maar het kwam er gewoon niet van. De ene streng is effen cyclaam-achtige kleur en de andere een verloop streng. Steeds twee toer in tricot wissel ik met elkaar af. 

Maar omdat ik zelf niet van ribbels hou, heb ik de maat zo aangepast dat ik het straks dicht naai aan één kant zodat er een lange smalle shawl ontstaat.

Met de warmte komt het wel goed want er zit een behoorlijk percentage wol in het garen. Ook dat was een reden om er mee aan de slag te gaan. Door de kwaliteit en het materiaal van het garen waren die strengen bij elkaar best heel prijzig. Zonde dus om het maar in de kast te laten liggen.

En streepjes?

Dat gaat gewoon zo lekker op de pennen!

En omdat je de draad steeds meevoert, hoef je nauwelijks draadjes weg te werken.

De eerste breister die dát geen voordeel vind moet ik nog tegen komen!

Weinig steken op een langere rondbreinaald breien....

Omdat je nou eenmaal niet voor ieder project een andere rondbreinaald koopt,

kwam ik dit videobestand tegen van Dol op Wol.

Heel duidelijk is hier uitgelegd wat je moet doen als je weinig steken hebt op een langere rondbreinaald die je normaal zou kiezen voor méér steken. En waarvan ik er een paar in mijn bezit heb maar die duidelijk te lang zijn voor het aantal steken wat ik op het oog heb voor een shawl.

Ik zocht op dit filmpje omdat ik wilde rondbreien en meerdere kleuren en draden wil gebruiken. Eén verloopbol en één contrastkleur. Maar ben zelf geen liefhebber van de ribbels die ontstaan aan de achterzijde als je tricot breit. Een rondbreinaald is dan een oplossing. Je breit dan bovendien alleen maar recht, averecht komt er niet aan te pas en dat is ook wel erg makkelijk. Op het filmpje zijn wel extreem weinig steken gebruikt maar laten wel heel duidelijk zien hoe de techniek gaat. En daar ging het mij om!

Sokken van een halve eeuw oud....

Of althans, zó oud is het patroon dat mijn moeder gebruikte

om sokken te breien. En aan de hand van dat patroon leerde ze het mij! Uit een hele oude Ariadne uit 1964!! Onder het mom: wie wat bewaard heeft wat. Het was toen te koop voor 75 cent.

Hier zie je de eerste sok, die mijn moeder maakte.
Het was lang geleden dat ze dat gedaan had maar met de herinneringen én het oude patroon kwam het toch weer helemaal goed.

De sok hieronder is deels door mij en deels door mijn moeder gemaakt. Zo leerde ik de hiel, de kleine hiel en de spie. En natuurlijk ook wanneer én hoe de tenen te breien. Eindelijk kan ik sokken breien!

Maar pen 2,5....... pffff.....dat gaat niet snel!


Ps: Er werd in 1964 niet veel moeite gedaan om de kaft van een tijdschrift aantrekkelijk te maken hè?

Wiebeltenen?

Nee dat niet!

Maar voor het eerst sinds maanden ging ik weer verder met de sok waar ik lang geleden aan begon.

Reden waarom het stil lag?

Ik kwam niet uit de beschrijving voor de teen en wanneer daar aan te beginnen.

Bovendien waren er een hoop andere dingen die ik voorrang gaf.

De reden dat ik het weer oppakte was dat mijn moeder begonnen was aan sokken voor mijn vriend Erik. Het eerste exemplaar, op de gok gemaakt was niets te lang en te wijd.

Nu ik een weekend naar mijn ouders ging was het plan gemaakt: een breiweekend!

Ik verder met mijn eigen sokken en zij verder met een nieuw exemplaar voor Erik. En op die manier leerde ik de teen maken van mijn eigen sok en deed ik ook steeds stukjes van zijn sok en leerde zó een hielflap, een kleine hiel maken en de spie.

Onder deskundige begeleiding! 

Later zal ik wat meer foto's plaatsen van die sok en nog leuker: waar het ( een halve eeuw!) oude patroon vandaan komt.

Breien 2.0

Tijdens de laatste Stich and Bitch, de haak- en brei groep uit Kraggenburg, had 

Bregina een prachtig boek mee van Nancy Marchant: Fresh Brioche.

Een techniek die erg mooi is maar er niet eenvoudig uit ziet. Eenvoudig om te maken bedoel ik dan. Maar met twee kleuren erg mooi uit te voeren en bovendien aan twee kanten draagbaar.

Sterker nog: het lijkt aan de andere kant weer heel anders!

Ik heb wat foto's uit het boek genomen om even een indruk te geven.

Bregina wil hier zelf ook mee aan de slag en ik hoop

dat als zij het onder de knie heeft ons het ook uit wil leggen want dit zou ik dolgraag leren.

Breiwerk 2.0 dus!

Steeds meer lengte....

Twee weken deed ik geen steek aan mijn sok....

SOK OP ZIJN KOP...

er zat een fout in maar snapte niet goed wat er fout was laat staan dat ik het kon voorkomen...

En 1,5 cm in het rond helemaal terug steken ( pennen er pardoes uittrekken durfde ik al helemaal niet!) is ook geen fijn klusje en de moed was me al in de schoenen sokken gezakt....

Maar gelukkig legde Geertje bij Stich and Bitch precies uit wát er fout was  en bood bovendien aan om het uit te halen en d steken er weer goed op te zetten.

Ik moet zeggen dat ik vaak tijdens het breien van deze sok puur deed wat het patroon opgaf maar niet erg snapte wat ik deed, laat staan dat het vanzelf ging...

Maar naar mate de eerste sok vordert dat het steeds een beetje beter.

Nog even een poosje simpel in het rond breien en dan de finale: de teen!

En na lang zoeken vond ik deze puntbeschermers( breistoppers), ze zijn van het merk prym en in 2 maten verkrijgbaar. Nu kan ik alle naalden veilig meenemen zonder dat zijn tas kapot gaat.

Bijna aan de hiel toe...

Ik vorder lekker met mijn eerste sok!

Het werken met de streepjes die vanzelf ontstaan door de gemêleerde wil werkt natuurlijk ook erg stimulerend om nog een paar toer extra te breien!

Nu ben ik aan de hiel toe en daar moet ik mij eerst maar eens in verdiepen...

Wordt vervolgd....

Een eerste sok op de pennen.....

Het allereerste begin van mijn allereerste sok in wording!

Ik geef toe, ik moet soms nog een beetje stoeien met de 4 pennen maar ik snap het in ieder geval en met stug door oefenen moet het van zelf goed komen denk ik. Ik heb er in ieder geval veel lol in.

En zeg nou zelf....na 44 jaar brei ervaring moet je toch ook sokken kunnen breien???

Ik gebruik Ombre Stripe van Regia en pennen nr. 3.

Nog een vraagje.... weet iemand waar je zo'n dingetje kan kopen of mss wel zelf maken om de pennen te beschermen tijdens transport. Iets waarmee je voorkomt dat de pennen gaten maken in je tas?   Ik ken ze wel voor een enkele pen maar niet voor 4 aan weerszijde.,

Eigenlijk moet ik dat wel kunnen, toch?

Ik handwerk al vanaf mijn vierde, heb allerlei technieken onder de knie, maar

sokken breien heb ik nog nooit gedaan! Schande! Vind ik zelf althans. Eigenlijk moet ik dat ook wel kunnen, toch???

 Maar daar gaat verandering in komen en de eerste stap is gezet: ik kocht sokkenwol! 

Twee mooie bollen Regia : Ombré Stripe. En deze kleur 04482 moet met gemak mooie streepjes geven in diverse tinten paars, groen, crème  en blauw. En dat alles zonder steeds te moeten aan en afhechten.

En nu verder.... ahum....ja.... maar gelukkig is daar internet!

Daar vond ik een handige sokkentabel met allerlei informatie voor de sokken van ienie minie maat 22 t/m maatje kano, maat 47.  Klik HIER voor die handige link die alle centimeters en stekenaantallen vermeld,

Ook zocht ik op instructies en die vond ik HIER. De site heet ontrafeld.nl..... dat klinkt wel als site die met tekst én foto's het "sokkenbreigeheim" voor mij gaat ontrafelen...

Nu nog vier naalden zonder knop op scharrelen en dan kan ik een poging wagen.

Ik hoop: wordt vervolgd!

Handig om draden aan elkaar te hechten....

Ik liet al eens eerder zo'n soort filmpje zien maar omdat ik

het iedere keer weer moet opzoeken toch hier ook nog maar een keer....

Ben namelijk vast niet de enige...

Het is Nederlandstalig en heel duidelijk!!

Zon, zee en lucht....

Onze groep. stich and bitch is druk bezig 

met de voorbereidingen van de brei- en haakpicknick op 4 juni in Kraggenburg.

De vorige keer, vertelde ik er al meer over, HIER kun je dat terug lezen.

Om in het thema te blijven, TIPISCH  handwerk maken we een totempaal die het verhaal verteld van de polder: van zee naar land!

In dit blog berichtje dus al de eerste resultaten: zon, zee en lucht...

Spreekt voor zich hè?

De golfjes van de zee heb ik zelf gehaakt, Ineke heeft de zon gehaakt en een nieuwe dame in ons gezelschap waar ik de naam nu even niet van weet breidde de lucht.

Hier nog een detail van de zon: 

Op de golven van de polder....Totempaal in wording!

Voordat de Noordoostpolder, polder werd was het water,

reden om een totempaal voor de Haak en Brei picknick dat tijdens het UIT- JE TENT FESTIVAL wordt gehouden met dat thema te versieren!

Van water naar land...

En waarom een totempaal?

Het thema dit jaar is TI-PISCH HANDWERK.

En bij een TIPI horen indianen en een totempaal!

Een flinke uit de kluiten gewassen totempaal gaat het terrein bij Hotel Restaurant van Saaze versieren. En de haak- en brei groep  Stich and Bitch gaat die klus klaren. Aan mij is een stuk zee toebedeeld en uit een flinke hoeveelheid garen heb ik de keuze gemaakt voor de eerste golven.

Wordt vervolgd!

Aan het stoeien met....

.....een rondbreinaald!

Of liever gezegd: het continentaal breien, de techniek die je gebruikt voor het Fair Isle breien.

Das inbreien voor gevorderde, zeg maar. 

Het gewoon rondbreien deed ik al eerder daar ligt het "probleem"niet. Maar nu moet alles anders: de draad vasthouden, het omslaan etc.

En als je bijna 44 jaar op de "Europese manier"gebreid hebt is dat even wennen....

Maar we gaan stug door! Eerst maar met één kleur om de techniek een beetje onder de knie te krijgen!

Wasbeer trui...

Dit maal niet een eigen creatie,

maar een trui die mijn moeder breide voor haar kleinzoon Sepp.

En dat is wel een heel leuk truitje geworden met een echte wasbeer!

Leuk zijn ook de details zoals het smalle zwarte randje aan de onder en bovenkant van de mouw.

Inmiddels is Sepp bijna 3,5 jaar en een echt mannetje!

Eerder maakte mijn moeder al een spencer voor Sepp, die hij ook veel gedragen heeft...

En toen het te klein werd, is er gewoon een stukje aangebreid...

Als ie van deze nieuwe wasbeer net zó veel plezier gaat hebben.....!

Met het oog op...

het kouder wordende weer,

en met name de koude nachten die ze aankondigen voor de komende week, brei ik gestaag, maar iedere dag een beetje aan mijn shawl, die toch waarschijnlijk maar gewoon een kol gaat worden.

Dit omdat ie veel te breed is, en daardoor te kort gaat worden om echt goed te dienen als shawl.

Want met bijna 1 ( tover) bol op, kan ik wel zeggen dat ie anders niet erg lang zou worden.

En extra strengen erbij kopen? 

Das ( voor mij althans) geen optie. Ik kocht drie strengen en ze waren rond de dertien euro per stuk. Dus met nog meer strengen is mij dat te kostbaar voor maar gewoon een shawl.

Plan B is : én een kol, én een muts én misschien nog wel handschoenen!

Want een hele set gemaakt van drie strengen vind ik dan wel weer een goed idee!

En zie je dat felle roze onder dat paars in dat steeds kleiner wordende bolletje???

Daar piept al weer net een klein stukje oranje door heen... dat maakt het breien steeds leuker!

En zo rollen we het toverballetje weer af....

Liet ik eerder deze week het garen zien dat ik kocht bij Astrid's Wol in Deventer...

Nu de eerste resultaten van het breien.... en met iedere toer veranderd je bol én je breiwerk en dat maakt het extra leuk...

Ik brei op rondbreinaald 3,5 en  ben aan de korte kant van de shawl begonnen. De onderkant maak ik nog dicht zodat het een dubbele shawl wordt. 

Lekker warm!

Weer aan het breien....

Tijdens mijn bezoekje aan Deventer voor de tentoonstelling van het Quiltersgilde bracht ik ook een bezoekje aan het- net die dag geopende- wolwinkeltje van Astrid, Astrid's Wol!

Ik kocht drie mooie strengen wol. Het is Unisono van Zitron. Met een langzaam kleurverloop in voor mij hele andere kleuren dan dat ik normaal kies, kleur 1212. Maar ik dacht.... weer eens wat anders!

Het leuke is dat het opbollen van streng naar bol het gevoel geeft dat je een toverbal opwindt. 

Iedere keer ziet het er weer anders uit.

En nog leuker: met het breien gaat het net zo alleen dan andersom!

Het garen is van 100% merino wol en is lekker zacht en kriebelt niet.

Er zit 300 meter op een streng van 100 gram. Je breid het op een pen 3 of 3,5.

Ik heb gekozen voor een rondbreinaald 3,5.

 Handig! Alleen maar recht breien...

Meer info over de winkel van Astrid ( die eerst in Zwolle zat) vind je HIER 

Inmiddels heb ik al een stukje opgezet maar daarover meer de volgende keer!