Gele Trilzwam...

Een opvallende verschijning, dat zeker!

En ook vrij algemeen voorkomend in het hele land, maar ik had deze gele trilzwam ( Tremella mesenterica)  nog nooit gezien.

En dat terwijl ie zo opvallend is qua kleur. Van oktober tot maart is hij zichtbaar in de nu toch wat grauwe kleuren van het bos.  Het vruchtlichaam heeft een doorsnede van 1 tot 5 centimeter en is onregelmatig ( hersenachtig) geplooid. Het komt te voorschijn uit spleten van boomschors van dood of in ons geval op gesnoeide eikenboomtakken die al een flink poosje in hoopjes op de grond lagen.

 

In eerste instantie een opvallende harde kleur geel wat later naar bleekgeel verkleurd. Het voelt nu nog heel gelei- achtig maar in droge toestand veranderd het tot kraakbeenachtig taai. 

 Hierboven op de foto twee kleine exemplaren maar de foto laat wel goed zien hoe we de zwammen aantroffen. Op een stapeltje beste takken.

Mijn ogen werden naar dit opvallende gele geheel getrokken omdat ik in eerste instantie hoopte op een ander zwammetje dat ik alleen maar ken van foto's: het kleverige koraalzwammetje. Helaas dat was het niet maar ik was hier, in tweede instantie, ook blij mee. En waarom ik het niet eerder gezien heb? Geen idee, ik loop toch wel vaker in het bos. Maar dit jaar misschien vaker? Of heb ik er gewoon meer oog voor dit jaar? Wie weet...

De stinkzwam....

Dit jaar volgde ik de groei van een stinkzwam (Phallus impudicus )door heel vaak,

 

soms met maar een paar uur tijd ertussen, foto's te nemen.

Op de eerste foto's zie je de zwam als een soort ei, ook wel duivelsei genoemd. Die schil die er om heen zit barst na een tijdje open en er is een soort gelei te zien.

En daarna gaat het heel snel! Tussen de onderstaande foto ( als je dubbelklikt zie je de foto nog beter) waarbij het dakje van de latere paddenstoel al ziet doorschemeren...

En de foto hieronder zit slechts 2,5 uur!!

De grijzige stroperige stof bovenop is eerst dof en heeft een echte kadaver geur. Al snel gaat dat glimmen en is zeer aantrekkelijk voor vliegen die er dan ook massaal op gaan zitten. De vliegen eten het grijzige materiaal op waarna er een

kopje op de paddenstoel overblijft met heel veel reliëf. 

Vanaf nu veranderd de paddenstoel niet zo veel meer. Op een gegeven moment is het gewoon op en breekt de steel.

Hieronder kun je op een timelaps filmpje zien hoe het hele proces gaat. Mooi om te zien.

 

Zeldzame inktviszwam...

 Als je zelf met een fototoestel door het bos loopt en je komt iemand tegen die ook een camera in de hand heeft maak je natuurlijk een praatje. En zo kwam het dat een vriendelijke meneer mij wees op de inktviszwam.

Allereerst zie je een soort ei uit de grond komen en als de vier schutblaadjes (ik weet niet of het zo heet) komt er een dun vlies te voorschijn waardoor je al kunt zien dat er iets bijzonders onder zit.

Eenmaal opengescheurd komen er uit het vlies 5 tot 7 armen die zich eerst opzij en later omhoog richten.

Voorzien van allerlei zwarte vlekjes die op het rood liggen.

Eenmaal opgericht kun je zien waarom de zwam zijn naam draagt: inktviszwam.

Het behoort tot de stinkzwammen en verspreid een kadaverlucht. Niet erg aantrekkelijk voor mensen maar vliegen storten zich er met liefde op!

Al heel snel, binnen een paar dagen stort het hele geval om en blijft er een kleine ravage achter. Op de foto hierboven kun je zien dat een nieuw ei rechts ervan de cyclus opnieuw laat beginnen.

De charme is er af maar het blijft een apart schouwspel.

De inktviszwam is zeldzaam maar komt wel steeds meer voor de laatste jaren. Oorspronkelijk komt de soort uit Australie maar waarschijnlijk zijn de sporen via de militairen in de eerste wereldoorlog meegekomen naar Europa waar de soort voor het eerst in 1921 gezien is.